درنگ: باید با این قضیه کنار آمد که تمرین صبر هر از گاهی حتی برای بزرگسالان نیز دشوار است اما آموزش آن برای بهبود شخصیت کلی هر فرد امری بسیار مهم است و در نتیجه ارزش تلاش برای دستیابی را دارد. در این جا چند راه عملی برای دستیابی آن برای کودکان در هر سنی را فراهم آورده‌ایم:

  • کوچک و کوتاه شروع کنید

با خواستن مقدار کمی صبر از کودکتان در سن کم (حتی نوپا) شروع کنید. البته در این مقطع شما فقط می‌توانید از او بخواهید که تا حاضر شدن شیر خشک یکی دو دقیقه صبر کند، اما این نیز نوعی شروع است. با بزرگتر شدن کودکتان می توانید او را مجبور کنید برای رسیدن به خواسته اش صبورتر باشد.

  • به انها خودکنترلی بیاموزید

صبور بودن برای کودک وابسته به یادگیری این امر است تا بیاموزند می‌توانند و مجبور هستند احساسات و عملشان را کنترل کنند حتی اگر مضطرب، بیقرار و یا خسته هستند. از کودک خود بخواهید اندکی خود را کنترل کند سپس خواسته‌اش را برآورده کنید. با انجام دادن این کار در زمان بی‌قراری کودک، اندک اندک به او می‌فهمانید که بی‌قراری راه رسیدن به خواسته نیست.

  • تاخیرات هدفمند

در دنیایی که تمام لذات آنی است، والدین مجبورند بعضی چیزها را کاملا بدون دلیل به تاخیر بیاندازند تا کودکان مفهوم صبر را بیاموزند. اگر فرزند شما دوچرخه می‌خواهد شاید هیچ دلیلی نداشته باشد که الان نخرید ولی صبر کردن تا عید یا تولدش ممکن است به او یاد دهد که او می‌تواند برای چیزهای ارزشمند صبر کند و در انتها نتیجه مورد نظر را بگیرد.

  • نوبتی عمل کردن

هیچ چیز صبر کودک را بیشتر از وقتی که منتظر نوبت خود در صف انجام کاری مفرح است به چالش نمی‌کشد. تنها راه بهتر شدن در این کار تمرین است. اگر کودک شما با انتظار کشیدن برای نوبت خود در صف سرسره و تاب مشکل دارد، او را بیشتر – نه کمتر – به پارک ببرید تا نیاز به صبر را در او تقویت کنید. تکرار سبب می‌شود که او یاد بگیرد با صبر کنار بیاید.

  • کودک را به خاطر صبرش تشویق کنید

کودکان برای تشویق شدن و جایزه گرفتن همه کاری می‌کنند. این راحت‌ترین راه است و نتیجه بسیار خوبی می‌دهد. به او بگویید که در ازای صبری که می‌کند وسیله بهتری خواهد گرفت.