درنگ: برای مثال در سال ۲۰۱۵ مشخص شد مدیتیشن می‌تواند به واسطه فعالسازی و غیرفعال‌سازی قسمت‌های مختلف مغز از میزان دردی که فرد احساس می‌کند بکاهد.

اکنون محققان دانشگاه کاونتری در بریتانیا و دانشگاه رادبوند در هلند ثابت کرده‌اند که این نوع فعالیت‌ها که میان بدن و ذهن ارتباط برقرار می‌کنند می‌توانند فرایند ژنتیکی منجر به التهاب و بیواری را وارونه سازند. محققان با بررسی مطالعات پیشین که نتایج فعالیت‌هایی مانند یوگا و مدیتیشن را مورد بررسی قرار داده بودند، فعالیت‌هایی که به مداخلات ذهن-بدن یا BMI شهرت یافته‌اند، دریافتند تولید مولکولی به نام فاکتور هسته‌ای کاپا بی در افرادی که در این فعالیت‌ها مشارکت دارند کاهش  پیدا می‌کند.

این بررسی روی ۱۹۴ پژوهش علمی که نتیجه مطالعه روی ۸۶۴ نفر داوطلب بود انجام گرفت. تحلیل بیان ژن (فرایندی که در آن از اطلاعات درون ژن برای تولید محصولی کاربردی مانند یک پروتئین مورد استفاده قرار می‌گیرد) بخشی اصلی تمامی این مطالعات بوده‌است.

مولکول فاکتور هسته‌ای کاپا بی با فعال‌سازی ژنی که عامل تولید پروتئین‌هایی به نام سیتوکین‌ها هستند،‌ پروتئین‌هایی که منجر به درد و التهاب می‌شوند نسبت به استرس واکنش نشان می‌دهند. وجود تعداد کمتری از این مولکول در بدن به معنی سیتوکین کمتر در بدن خواهد بود. زمانی که این مولکول برای مدت زمان زیادی در بدن باقی بماند می‌تواند خطر ابتلا به سرطان را افزایش داده و منجر به پیری زودرس و حتی افسردگی شود.

به گفته محققان بررسی‌های جدید نشان می‌دهند که یوگا، مدیتیشن یا تائی‌چی به بیانی ساده می‌توانند تاثیر فیزیکی استرس یا اضطراب را در بدن به واسطه تغییر نحوه بیان ژن متحول سازند. به بیانی ساده‌تر، این فعالیت‌ها باعث می‌شوند مغز دی ان ای بدن را از درون مسیری پردازش کند که سلامت انسان را بهبود می‌بخشد.

محققان می‌گویند آزاد شدن سیتوکین‌ها به واسطه فاکتور هسته‌ای کاپا بی شاید زمانی با ایجاد واکنش سریع به یک محرک، به ترمیم زخم‌ها کمک می‌کرده‌است اما از آنجایی که امروزه استرس به بخشی جدایی‌ناپذیر از زندگی روزمره انسان‌ها تبدیل شده‌ است، التهاب بیش از اندازه نیرویی مخرب در بدن به شمار می‌رود که می‌توان با یوگا یا فعالیت‌های مشابه به مقابله با آن پرداخت.

  • آیا این مطلب برای شما مفید بود؟
  • بله   خیر