درنگ: بسیاری از مادران با مشکلی مشابه مواجه هستند. آن‎ها به سختی نوزادانشان را می‌‏خوابانند و وقتی می‌‏خواهند او را به اتاق خواب یا تختخوابش منتقل کنند دوباره بیدار می‌‏شود چون خواب سبکی دارد. اما توصیه‏‌هایی در این باره وجود دارد که در زیر به آن‎ها اشاره می‏‌کنیم.

تنها خوابیدن

طبق گزارشی که موسسه سلامتی کودکان کانادا ارائه کرده هم‎اتاق بودن بچه با والدین فقط تا سن ۶ ماهگی که ممکن است مشکلاتی برایش پیش آید مفید است. وقتی نوزادی که بیش از ۶ ماه سن دارد در اتاق خودش می‏‌خوابد کمترین فایده‌‏اش این است که از صداهای اضافی بیدار نمی‎شود.

دمای اتاق

درجه هوای اتاق را برای شب پایین بیاورید، در را ببندید و کاری کنید که دمای اتاق مطبوع بوده و صدایی از بیرون نیاید تا فرزندتان خوابی راحت داشته باشد. این برای زندگیش در آینده هم عادت می‌‏شود که خوابی عمیق و راحت داشته باشد.

صدای ثابت

سعی کنید در اتاق کودکتان صدایی ایجاد کنید که یکنواخت بوده و مانع شنیده شدن صدای بیرون باشد، مثل صدای آهنگ‎های بدون کلام و صدای موج دریا و انواع صداهای آرامش‌‏بخش. البته باید صدا را کم کرد تا خود آن باعث آزار کودک نشود.

قدم زدن

کودکان هم باید خسته‎تر باشند تا بتوانند بخوابند. برای خسته شدنشان بهتر است با آن‎ها قدم بزنید. اگر هنوز راه نمی‌رود نوزادتان را بغل کرده و قدم بزنید، البته وقتی بیدار است. این کار باعث می‌‏شود فرزندتان از ابتدا تفاوت امور مربوط به بیداری و خواب را تشخیص دهد.

خودکفایی

برخی کودکان از ابتدا خودکفا هستند. یعنی خودشان، خودشان را آرام می‌‏کنند. باید به آن‎ها اجازه داد کارشان را بکنند و البته شما باید به عنوان والدین این موضوع را امتحان کنید. اگر فرزندتان از روش‎های شما برای خواباندنش راضی نیست، آزمایش کنید، شاید خودش راحت‎تر می‏‎خوابد. چنین کودکانی وقتی بزرگ شوند هم خواب راحت‎تری خواهند داشت.

  • آیا این مطلب برای شما مفید بود؟
  • بله   خیر