درنگ: معمولا مادرانی که دو فرزند با سن پایین و اختلاف سنی کم دارند خوشحال می‌شوند که هرچه زودتر یکی از آن‌ها که البته فرزند بزرگ‌تر است، به سنی برسد که بتواند در مراقبت از برادر یا خواهر کوچک‌تر کمک کند. اما تربیت یکی از فرزندان برای این کار آسان نخواهد بود. اوری وایلد روانشناس کودکان در این باره توضیحاتی دارد که در زیر می‌خوانیم.

اگر فرزندتان به اندازه‌ای بزرگ و بالغ شده که بتواند به راحتی این ماموریت را انجام دهد تازه کار شما شروع می‎شود. معمولا قوانین هر کشور بسته به شرایط افراد حاضر در آن وضع شده و بهترین منبع برای بررسی این موضوع است که فرزندتان سن مناسب برای مراقبت از فرزند دیگر را دارد یا نه.

نکته دیگر این است که فرزندتان به سنی رسیده که از فرزند دیگر مراقبت کند به شرطی که شما برای تنها گذاشتن او در خانه نگرانی‌ نداشته باشید. اگر این لازمه‌ها وجود داشت آن زمان است که شما باید سعی کنید مسئولیت‌پذیری را به او یاد دهید.

برخی مسائل هم هستند که باید در مرحله اول آموزش داده شوند. مثلا این که اگر صدای هشدار آتش ساختمان آمد چه کند یا اگر برادر یا خواهر کوچکش حال بدی پیدا کند چه کند.

قدم بعدی این است که انتظارات را به صورت واضح بیان کنید. یعنی این که توضیح دهید چه کارهایی باید کرد و چه کارهایی نباید کرد. مثلا از فرزندتان بخواهید فیلمی را برای دیدن آماده کرده و برای خود و برادر یا خواهرش کمی پاپ کورن درست کند.

آخرین موضوع این است که کاری کنید تا فرزند ارشدتان برای مراقبت از فرزند کوچک‌تر مشتاق شود. یکی از روش‌ها می‌‎تواند این باشد که به او پول بدهید یا در واقع دستمزد کاری که انجام می‌دهد را پرداخت کنید. مبلغی خیلی کمتر از چیزی که باید به یک پرستار واقعی بدهید فقط برای این منظور که او مشتاق شود. با این کار حس مسئولیت‌پذیری در او ایجاد می‌کنید و فراموش نکنید که باید دقیقا مانند یک فرد ناآشنا با او برخورد کنید، یعنی غیر از دستمزد و پاداش، جریمه و تنبیه هم در کار باشد.

  • آیا این مطلب برای شما مفید بود؟
  • بله   خیر