درنگ : نوزادان بعد از پایان یک ماهگی می‌توانند خوشحالی خود را با لبخند نشان دهند. پس در اینجا شما را با مواردی آشنا می‌کنیم که شما به کمک آنها متوجه خوشحالی و خوب بودن کودکتان می‌شوید:

نوزاد تازه متولد شده

حالت چهره شما و تن صدایتان کودکتان را آرام می‌کند. وقتی به کودکتان لبخند می‌زنید و با صدای گوناگون سعی در خنداندن او دارید و او فقط آرام و بدون هیچ حس خاصی نگاه می‌کند، شاید مایوس شوید اما این نگاه نشانه خوبی است! کودکان در این مرحله قادر به ابراز احساسات مثبت خود از هیچ راهی جز در آرامش زل زدن نیستند. آنها یا گریه می‌کنند یا نمی‌کنند. وقتی کودکتان به سمت شما یر می‌گردد و به صورتتان خیره می‌شود در واقع می‌گوید: «زندگی خوب است!»

  • از ۰ تا ۳ ماهگی: مدل نگه داشتن

وقتی کودک، خود را در آغوش شما رها می‌کند و حالت بدنش را با دست شما مطابقت می‌دهد و کمرش را قوسی مانند نمی‌کند به معنی راحتی اوست. در این سن،‌ او با رفع نیازهای اولیه‌اش خوشحال و راضی می‌شود: پاسخ دادن به گریه‌های او، غذا دادن به او، عوض کردن پوشک و لالالی گفتن هنگام خواب.

  • از ۱ تا ۳ ماهگی: سهیم شدن لبخند

نوزادان بین ۴ تا ۱۰ هفتگی به طور ناخودآگاه و خود به خود لبخند می‌زنند نه به طور ارادی. قبل از این دوره نوزادان لبخند را به دلیل یک نوع تسکین درونی استفاده می‌کنند مثلا زمانی که در خواب هستند و شما لبخند روی صورتشان می‌بینید، اما بعد از آن مرحله کودکان به علت نشان دادن یک واکنش مستقیم به عملی که فردی انجام داده است لبخند می‌زند.

  • ۳ تا ۶ ماهگی: خندیدن

وقتی که لبخندها تبدیل به خندیدن و قهقهه می‌شود همه چیز هیجان انگیزتر می‌شود. چه چیزی کودک را از لبخند به قهقهه زدن می‌رساند؟ پیوند کیفی بین او و شما!‌ آنها توسط صداهای بامزه‌ای که شما در می‌آورید و یا لمس کردن او به وجد می‌آیند.  در حدود ۶ ماهگی سورپرایز کردن او تبدیل به تفریحی جدید می‌شود. آنها وقتی با کار و یا چیزی که انتظارش را نداشتد مواجه می‌شوند،‌ هیجان زده می‌شوند. مثلا «دالی بازی» آنها را هر بار سورپرایز می‌کند.

  • ۴ تا ۷ ماهگی: سیلی از کلمات نامفهوم

در ابتدا صحبت کردن، وصل کردن دسته‌ای صداهای هم آهنگ به یکدیگر است. این صداها شاید بی‌معنی به نظر آیند اما عمیق‌تر و با مفهوم‌تر از تصور شما هستند. کودکان این آواها را از گوش دادن به صدایتان و تقلید از شما و تن صدایتان یاد می‌گیرند. وقتی کودکان با صدای بلندتری اواها را ادا می‎کنند به این معنی است که از چیزی هیجان‌زده شده‌اند و یا از صحبت کردن با شما لذت می‌برند.

  • ۱۲ تا ۱۸ ماهگی: کمدی به معنای واقعی

در حدود ۱ سالگی کودکان حس شوخ طبعی را می‌آموزند. آنها برای اینکه شما را بخدانند پوشک خود را روی سرشان می‌گذارند و یا با لیوان آب صحبت می‌کنند. تحقیقی برای پیشرفت شوخ طبعی در کودکان نشان می‌دهد که انجام دادن کارهای ساده لوحانه با اشیا برای کودکان منبع شادی است. مثلا پدری که سعی می‌کند کفش بچه‌گانه پایش کند به معنای واقعی برای کودک بامزه و خنده‌دار است.