امان الله قرایی مقدم در گفتگو با درنگ در واکاوی علل حادثه‌های تلخی که اخیرا از سوی برخی سربازان پادگان‌ها در دوره مقدس سربازی رخ می‌دهد گفت: این اتفاقات نشان می‌دهد که پرخاشگری و خشونت در جامعه گسترش یافته است. عوامل متعددی در این موضوع دخالت دارد که برخی از آنها می‌تواند نبود شادی و نشاط در جامعه، محرومیت‌ها و بدبینی‌های موجود در ذهن و فکر افراد، القاء رسانه‌های بیگانه، تربیت خانوادگی، باورهای مذهبی و دینی و غیره باشد.

این استاد دانشگاه با بیان اینکه این خشونت متاسفانه به درون پادگان‌ها کشیده شده‌ است گفت: محیط نظامی باید نظامی باشد و نمی‌توان طور دیگری آن را مدیریت کرد ولی رفتارهای تلخی که در برخی پادگان‌ها رخ داده نشان می‌دهد که جامعه اصولا پرخاشگر و خشونت‌گرا شده است به طوری که معنویات را به طور کلی نادیده می‌گیرد و به سمتی می‌رود که یک سرباز با شلیک گلوله به سوی هم قطاران خود به نوعی خودکشی دست می‎زند.

قرایی مقدم در ریشه‌یابی رفتار این سربازها گفت: این گونه افراد معمولا نازپرورده‌تر از این محیط هستند ولی مدیریت نظامی یک محیط جدی و خشک است چون می‌خواهد برای دفاع از کشور سرباز تربیت کند. برخی از سربازان تحمل این موضوع و محیط را ندارند.

این استاد دانشگاه ادامه داد: اینکه بگوییم اسلحه یا گلوله باید از سربازان گرفته شود، حرف درستی نیست چون این افراد باید آموزش‌های لازم را ببینند. در دوره سربازی ما، جیب پالتویمان را دوخته بودند که دستمان را داخل جیبمان نکنیم و گاهی از سرما دستمان زخم می‌شد. بنابراین سربازی شوخی‌بردار نیست و در تمام کشورها همچون امریکا این مسایل فراوان دیده می‌شود.

وی افزود: گاهی نیز سربازها خودشان را با دیگران مقایسه می‌کنند که چرا ما به سربازی آمده‌ایم ولی بچه فلان آقا سربازی نمی‌رود یا بچه‌اش را فرستاده امریکا. همه اینها بدبینی ایجاد کرده و متاسفانه این ۲ جوان خام را در دوره سربازی به این کار واداشته است.

این جامعه‌شناس در پاسخ به این سئوال که آیا نباید سربازان در طول دوره سربازی و در فواصل مشخص زمانی تحت نظر رواشناسان و تست‌های روانشناسی باشند تا اگر دچار افسردگی شدند قبل از وقوع حادثه‌ای دردناک نسبت به درمان آنها اقدام شود تاکید کرد: حرف شما کاملا درست است. باید تست‌های روانسنجی و شخصیتی روی سربازان انجام شود و تحت نظر روانشناسان باشند. حتما باید در پادگان‌ها، مشاوران و راهنمایانی باشند که اگر احساس کردند سربازی دچار مشکل شده‌ برای رفع آن اقدام کنند. اتاق‌های مشاوره و روانسنجی باید در پادگان‌ها وجود داشته باشد تا در فواصل زمانی مناسب، تست‌های شخصیتی از سربازان گرفته شود. البته از همه مهم‌تر این است که چه گروهبان، چه افسر و غیره باید کنترل و نظارت جدی روی سربازان داشته باشند که آیا مشکلی برای آنها بوجود آمده‌ است یا نه؟

قرایی مقدم درباره تاثیر دوری سربازان از شهر و خانواده‌شان در بروز این گونه رفتارها گفت: ما سرباز تربیت می‌کنیم برای اینکه مملکت را به دست آنها بسپاریم. نمی‌توانیم بگوییم همه سربازان در شهر یا روستا و استان خود باشند. دفاع از مرزها هم باید انجام شود. به هر حال سربازان باید برای دفاع از وطن آموزش ببینند و نباید از این مسایل و سختی‌های آن بترسند. سرباز باید زندگی در شرایط سخت را یاد بگیرد.

این جامعه شناس گفت: برای جلوگیری از چنین آسیب‌هایی می‌توان محیط سربازها را کمی شادتر کرد برای مثال ارکسترهای نظامی برگزار شود یا مرخصی‌‌های مناسبی برای سربازان در نظرگرفته شود تا به دیدار خانواده‌هایشان بروند. نباید نسبت به پذیرش مرخصی کسانی که واقعا نیاز اساسی به این مرخصی‌ها دارند سخت گیری کرد.

  • آیا این مطلب برای شما مفید بود؟
  • بله   خیر