درنگ: از بین افراد در سن کار در ایران ۸۱ درصد آنها در سال گذشته کار تمام وقت داشتند و بقیه افراد نیز فاقد کار یا دارای کار پاره وقت بودند یا کسب و کار شخصی داشتند.

به طور کلی روش‌ها و سیستم‌های متفاوتی برای طبقه‌بندی مشاغل و تعیین سطوح پرداختی در شرکت‌ها وجود دارد. در برخی شرکت‌ها معیارهای اصلی، مدرک تحصیلی و سابقه کار است در حالی که در سیستم‌های دیگر پیچیدگی‌های مدیریتی، ارتباطی و مهارتی معیار طبقه بندی مشاغل محسوب می‌شوند.

البته میزان پرداختی رایج برای هر شغل در هر جامعه‌ای بسیار با اهمیت است، فارغ از اینکه معیار طبقه بندی مشاغل تابع کدام سیستم باشد. این بدان معناست که پرداختی شرکتی در لندن برای یک مدیر مالی با پرداختی شرکتی دیگر در دبی، تهران و یا اصفهان متفاوت است. در واقع شرکت‌ها با علم به این نکته که هر حرفه، شغل یا سمت در جامعه چه محدوده درآمدی دارد، سطوح پرداختی خود را تعیین می‌کنند.

حال اگر بر روی پرداختی شرکت‌ها در تهران متمرکز شویم، بازه گسترده‌ای برای سمت‌های مختلف مشاهده می‌شود که با جزییات در جداول حقوق و دستمزد به آن پرداخته شده است. در این بخش با نگاهی تحلیلی و در عین حال اجمالی، میزان پرداختی‌های مختلف با یکدیگر مقایسه و عوامل اثرگذار بر آنها بررسی می‌شوند. این بدان معنا نیست که این عوامل باید معیار پرداخت بالاتر و پایین‌تر در سازمان‌ها باشد. بلکه صرفا به عنوان عوامل تاثیرگذار بر روی پرداختی‌ها در بازار کار ایران شناسایی شده‌اند.

این عوامل در برخی موارد حتی با قواعد شایسته سالاری منافات دارند اما به صورت نانوشته بر روی پرداخت‌ها اثرگذارند که می‌توان به واسطه آگاهی، میزان تاثیر آن را در شرکت‌ها و سازمان کمتر یا بیشتر کرد.

همان طور که در نمودار زیر مشاهده می‌شود میزان دریافتی در سمت‌ها و دوره‌های مختلف سازمان بسیار متفاوت هستند:

نمودار میانگین دریافتی ماهانه سمت‌های مختلف در پایتخت

تقسیم بندی دیگری که می‌توان برای شرکت‌ها در ایران در نظر گرفت دسته‌بندی آن‌ها به سه گروه دولتی، خصوصی و بین المللی است. به طور کلی متوسط دریافتی افراد در شرکت‌های بین المللی با اختلاف زیادی بالاتر از سایر شرکت‌ها است. میانگین دریافتی شاغلان در انواع شرکت‌ها در تهران با هم مقایسه شده‌اند. لازم به ذکر است که اعداد نمایش داده شده در نمودار بعد نماینده بالاترین و پایین ترین حقوق‌ها نیستند و صرفا میانگین دریافتی‌ها را نشان می‌دهند.

نکته جالب در مقایسه شرکت‌های دولتی و خصوصی این است که در سطوح غیرمدیریتی (سطوح آبی)، شرکت‌های دولتی به طور میانگین پرداختی بالاتری داشتند ولی در سطوح بالاترین اختلاف کم شده و نتایج می‌دهد که مدیران ارشد (سطوح قرمز) در سازمان‌های خصوصی درآمد بیشتری نسبت به مدیران ارشد در سازمان‌های دولتی دارند.

میانگین دریافتی در انواع شرکت‌ها در تهران (میلیون تومان)

وضعیت حقوق و دستمزد شرکت‌های دارای «بیش از ۱۰۰ پرسنل» پایتخت نیز به زودی در درنگ بررسی می‌شود.