طاهره السادات میرقائمی در گفتگو با درنگ درباره کودکان استثنایی گفت: کودکان استثنایی کودکانی هستند که از نظر ذهنی و رفتاری تفاوت‌ها و انحرافاتی با سایر کودکان دارند و در بسیاری از مواقع با توجه به ظاهر و در بعضی موارد با گرفتن آزمون‌های تخصصی می‌توان متوجه این تفاوت‌ها شد. بنابراین با توجه به خصوصیات ذکر شده، روش‌های آموزشی و تربیتی ویژه‌ای را متفاوت با سایر کودکان طبیعی می‌طلبند که برای فراهم آوردن این شرایط نیاز به معلمان توانا و روانشناسان ظاهر و فضای آموزشی مناسب وجود دارد.

کودکان استثنایی از نظر گروهی ناهمگن و متجانس هستند

وی درباره گروه مختلف کودکان استثنایی توضیح داد: گروه انحرافات هوشی (تیزهوش و آهسته گام)، گروه نقایص حسی (نابینا/کم بینا، ناشنوا/کم شنوا)، گروه دشواری‌های حرکتی (کودکانی که دچار معلولیت حرکتی هستند)، گروه دشواری‌های ارتباطی (اختلال گفتاری، نارسایی‌های یادگیری)، گروه انحراف و نابهنجاری‌های رفتاری (اختلالات رفتاری مانند سلوک، بیش فعال، نافرمانی مقابله‌ای)، گروه بیماری‌های خاص (مانند صرع، شب ادراری) را کودکان استثنایی تشکیل می‌دهند.

تفاوت مدارس 

این مدرس دانشگاه درباره مدارس کودکان استثنایی اظهار داشت: با توجه به تنوع و فراوانی این گروه‌های استثنایی در نظام آموزش و پرورش در کشور ایران، چند دسته مدرسه برای کودکان استثنایی از جمله مدرسه مجزای تیزهوشان و مدرسه کودکان با معلولیت ذهنی و جسمی وجود دارد.

وی در همین زمینه افزود: نظام آموزش و پرورش هر کشور نمایی از پیشرفت و تمدن آن کشور است، پرورش افراد در سطوح مختلف شناختی و توانایی جزء سیاست‌های برتر هر نظام محسوب می‌شود. این مزیت خیلی بالایی است که کودکان در فضای آموزشی تحصیل کنند که متناسب با نیازهای آنان در نظر گرفته شده باشد و ما شاهد خدمات شایسته آموزش و پرورش به خصوص در سال‌های اخیر هستیم.

مدارس مجزا برای کودکان استثنایی

به گفته میرقائمی، اما از آنجا که تنوع اختلالات و انواع تیزهوشی بالاست بعضاً غفلت‌هایی ناخواسته اتفاق می‌افتد و به نظر می‌رسد پیشرفت شایسته‌تری در اهداف آموزشی و پرورشی خواهیم داشت در صورتی که متناسب با نوع اختلال یا نوع تیزهوشی مدارس را مجزا کنیم؛ به طور مثال مدارس خاص کودکان سندرم داون، مدارس خاص کودکان اوتیسم یا مجزا کردن کلاس‌های تیزهوشان بر اساس نوع تیزهوشی. چرا که نیازهای آموزشی هر گروه متفاوت است. در برخی مدارس این حرکت تخصصی در حال اجراست اما نیاز است که این طرح جزء برنامه‌های آموزشی نظام آموزش و پرورش قرار گیرد.

مهمترین علل مراجعه به مراکز استثنایی

وی درباره مهمترین علت‌های مراجعه خانواده‌ها به مراکز استثنایی توضیح داد:  متاسفانه خیل عظیم تیزهوش پروری و نخبه پروری در سال‌های اخیر منجر به اختلالات خلقی و اضطرابی در میان تیزهوشان به سبب رفتارهای آموزشی مدارس و والدین شده است. همچنین در گروه کودکان با ناتوانی‌های ویژه بیشترین مراجعین مربوط به کودکان با اختلالات یادگیری و رفتاری است. در زمینه اختلال یادگیری بعضاً کودک از نظر توانمندی‌های شناختی دارای توانایی مناسبی است و با چند جلسه آموزش مشکل او برطرف می‌شود و پیشرفت تحصیلی مورد قبولی را خواهد داشت.

این مدرس دانشگاه در ادامه اظهار داشت: با تاخیرترین مراجعین به سبب از دست دادن فرصت و زمان بهنگام آموزش از نظر سنی مربوط به گروه کودکان سندرم داون به سبب انکار و تاخیر در پذیرش والدین و کودکان طیف اوتیسم به سبب تشخیص دیرهنگام است که این تاخیر منجر به گام‌های آموزشی کندتر در سنین بالاتر خواهد شد.

  • آیا این مطلب برای شما مفید بود؟
  • بله   خیر