درنگ: وحید محمودی اقتصاددان می‌گوید:

* زمانی که فضای ملتهب ارز و بازار بود، فردی عشایر در یکی از استان‌ها در بانک ٣٠٠ میلیون سپرده‌گذاری کرده بود. یک روز با همان لباس محلی به بانک رفته و خواهان پول‌هایش شد

* گفتند ما الان پول نداریم، اما اصرار کرد. با کمک‌گرفتن از بانک‌های دیگر پولش را تأمین کردند. این فرد نگاهی به گونی پول‌هایش کرد و گفت حالا پول‌ها را برگردانید؛می‌خواستم مطمئن شوم که پول‌هایم در بانک موجود است

* این فرد از روی سادگی به سپرده‌اش این‌طور نگاه می‌کرده است الان هم مردم می‌خواهند از پولی که در بانک دارند، صیانت شود

* بانک مرکزی باید تضمین بدهد که سپرده ارزی را با نرخ متعارف باز می‌کند و مردم پولشان را بگذارند، اما باید این تضمین باشد که هر زمان خواستار پولشان بودند، اصل و فرع پولشان را بتوانند دریافت کنند. اگر هم ارز مطرح نبود که پولشان را بگیرند، باید تضمین باشد که به نرخ بازار آزاد تسویه کنند

* قول‌دادن کافی نیست. تهدید، روش‌ حرفه‌ای برای مدیریت بازار ارز نیست. طبیعتا دلار مربوط به هر زمانی که باشد، ارز معتبر است و اگر اینجا قبول نکنید، مردم پولشان را دور نمی‌ریزند. تا تضمین ندهید هم پولشان را به شما نمی‌سپارند و پولشان را از کشور خارج می‌کنند. کسی که می‌تواند اینجا دلار تهیه کند اگر شما راه را ببندید، مسیر دیگری پیدا می‌کند. روش‌های تهدید و برخورد امنیتی هرگز جوابگو نیست…