درنگ: مقصر اصلی سیل اخیر در مومبای هندوستان را می‌توان تا حدودی توسعه غیراصولی شهر در زمین‌های مرطوب دانست،‌ اگرچه مناطق شهری که با شتاب ساخته شده‌اند نیز تحت تاثیر سیل‌گرفتگی هندوستان، نپال و بنگلادش قرار گرفته‌اند.

این ویژگی تنها متوجه کشورهای در حال توسعه نیست، وقوع توفان هاروی در آمریکا سیل هیوستون را در تگزاس به همراه داشت و این رویداد نیز خطرهای ناشی از توسعه شهرها در مناطق حساس طبیعی و زمین‌های پست را برجسته‌تر ساخت. در سال ۲۰۱۲  وقوع سیلی شدید در پکن سیستم حمل و نقل عمومی این شهر را ویران ساخت و در سال ۲۰۱۶ سیلاب باعث سرریز شدن سیستم فاضلاب شهرهای ووهان، نانجینگ و تینجین شد.

استخراج بیش از اندازه آب‌های زیرزمینی، فرسایش راه‌آب‌ها و سیل‌گرفتگی شهر‌ها چین را درگیر چرخه‌ای معیوب ساخته‌است: توسعه آلوده شهری، استفاده از مواد غیرقابل نفوذ که مانع از جذب آب توسط خاک می‌شود، افزایش سرمایه‌گذاری در ایجاد زیرساختارهایی که فرایند‌های طبیعی را مختل ساخته و تاثیر سیل را تشدید می‌کنند.

طرح ابتکاری شهرهای اسفنجی چین یکی از برنامه‌هایی است که برای مهار این چرخه معیوب طراحی شده‌است، طرحی که هدف آن استفاده از سطوح نفوذ‌پذیر و زیرساختارهای پاک است اما اجرای این طرح با دو مانع جدی مواجه است: کمبود تخصص دولت‌های محلی و محدودیت‌های مالی.

در این طرح هدف این است که تا سال ۲۰۲۰ نزدیک به ۸۰ درصد از مناطق شهری بتوانند دست کم ۷۰ درصد از آب باران را جذب و بازیافت کنند. این طرح که در سال ۲۰۱۵ در ۱۶ شهر چین اجرا شد در تلاش است با بهبود میزان نفوذ‌پذیری در مناطقی تعیین شده از شدت جاری شدن آب باران بکاهد و از این آب برای اهدافی دیگر استفاده کند. این رویکرد نه تنها می‌تواند از وقوع سیل جلوگیری کند بلکه می‌تواند امنیت منابع آبی را نیز تامین کند.

شهر لینگانگ یکی از مناطقی است که طرح شهر اسفنجی در آن اجرا شده‌است: سقف‌های پوشیده از گیاهان، زمین‌های مرطوب زیبا برای ذخیره‌سازی آب باران و آسفالت‌های نفوذ‌پذیر برای ذخیره‌سازی آب جاری ناشی از بارش شدید باران که تبخیر آن باعث تعدیل دمای هوا نیز خواهد شد.

فرمانداری این شهر با هدف تبدیل شدن به بزرگترین شهر اسفنجی چین ۱۱۹ میلیون دلار در زمینه نوآوری‌ها و مقاوم‌سازی‌های شهری سرمایه‌گذاری کرده‌است تا این شهر بتواند به مدلی برای دیگر شهرهای چینی تبدیل شود که از زیرساختار فاضلاب مدرن برخوردار نیستند.

بااین‌همه دیگر شهرهای چین نیز تلاش‌های ارزشمندی در این زمینه داشته‌اند. برای مثال شانگهای در تلاش برای توسعه بافت سبز شهری در اوایل سال ۲۰۱۶ از ساخت ۴۰۰ هزار متر مربع بام سبز خبر داد. این پروژه تلاشی مشترک با همکاری مقامات شهری، مالکان املاک و مهندسان است. همچنین طرح شهر اسفنجی در شهر‌های ژیامن و ووهان طی بارش‌های شدید باران به خوبی عمل کرده‌است.