درنگ : از نظر شیخ الاسلامی  باید برای ساماندهی مسائل جوانان وزرات خانواده و جوانان شکل گیرد تا در کنار سازمان‌های مردم نهاد به مسائل جوانان از جمله مقوله ازدواج رسیدگی شود. آنچه می‌خوانیم مصاحبه‌ای با او پیرامون موسسات فعال در حوزه همسرگزینی و همسان‌یابی است.

بخش‌هایی از این گفتگو را در ادامه بخوانید:

*چنین موسساتی باید به صورت بین‌رشته‌ای در حوزه خانواده و ازدواج عمل کنند. چرا که خانواده مقوله‌ای است که باید از چندین بعد مورد توجه و حمایت قرار گیرد. وجود تیمی مرکب از پزشکان، حقوقدانان، روحانیون، جامعه‌شناسان و روانشناسان در چنین موسساتی باید الزامی باشد. می‌توان افراد را برای یافتن موارد مناسب و هم‌شأن خود راهنمایی کرد. مثلا افراد می‌توانند پس از مراجعه به چنین مراکزی فرم‌هایی را پر کنند و اطلاعات خود را به صورت محرمانه در اختیار موسسات فعال در این حوزه قرار دهند. کارشناسان این موسسات هم پس از راستی‌آزمایی و پس از اینکه صفات و ابعاد شخصیتی‌ متقاضیان روشن شد، می‌توانند افرادی را که به لحاظ خانوادگی، عقیدتی، شخصیتی و… با آنها هماهنگ هستند به آنان معرفی کنند. و بعد افراد می‌توانند ملاقات‌های اولیه را دراین موسسات داشته باشند و طی این ملاقات‌ها برگه‌هایی باید در اختیار آنان قرار گیرد و سوالاتی از آنها پرسیده شود که نشان دهد حتما در جریان گفت‌وگوی دو نفره خود توانسته‌اند به پاسخ پرسش‌ها که اطلاعاتی در زمینه موارد مهم جهت شناخت درست است، برسند. در صورتی که طرفین علاقه‌مند به ادامه گفت‌وگو بودند، یک یا دو جلسه نیز در خارج از موسسه داشته و پس از آن زمینه آشنایی خانواده‌ها فراهم شود.

*موسسات همسرگزینی از استانداری یا وزارت کشور مجوز دریافت می‌کنند و در حال حاضر تعداد آنها در تهران از پنج موسسه تجاوز نمی‌کند. البته قانون خاصی برای چنین موسساتی وجود ندارد و جایگاه خاصی برای اخذ مجوز فعالیت در این زمینه نیست. به‌شخصه فکر می‌کنم شاید فعالیت چنین موسساتی که در زمینه همسرگزینی فعالیت می‌کنند؛ نیازی به قانون نداشته باشد. چون سالیان سال، بحث معرفین ازدواج به صورت سنتی اجرا شده و می‌شود. از گذشته دور یکسری از خانم‌ها به عنوان معرف ازدواج به آنان که جویای ازدواج بوده و هستند، موردهای مناسبی را معرفی می‌کنند. موسسات همسرگزینی در واقع نوع تکامل‌یافته و رسمی‌تر‌شده همین فعالیت‌ها هستند. ما فقط بحث معرفی را، شکل و شمایلی رسمی‌تر و علمی‌تر داده‌ایم. با قبول مسوولیت در زمینه تامین سلامت طرفین و خانواده‌های آنها. به شخصه فکر می‌کنم در این زمینه خلأ قانونی وجود ندارد. موضوع فعالیتی خلاف شرع و غیرقانونی نیست. ما کاملا در چارچوب عرف، سنت و قانون رفتار کرده و می‌کنیم. ارتباطات کاملا کنترل شده است و افراد به واسطه فرمی که پر می‌کنند، متعهد هستند در چارچوب قانون رفتار کنند. البته همیشه عده‌ای هستند که به سوءاستفاده از شرایط می‌پردازند حتی در حوزه معرفین و لذا با کسانی که دنبال سوءاستفاده از این موضوع هستند باید برخورد صورت گیرد.

*همه‌جا امکان سوءاستفاده هست. سایت‌هایی وجود دارند که اغلب به دنبال کارهای غیراخلاقی‌اند و رعایت شرع و عرف برای آنان اهمیتی ندارد. ولی نباید همه را به یک چشم دید. موسساتی هستند که تمام ملاقات‌ها را کنترل می‌کنند. ما به افراد اجازه دوستی نمی‌دهیم و مسیر ایمنی را برای کسب شناخت و آشنایی منتهی به ازدواج فراهم می‌کنیم. به نظر من برای اینکه جوانان دچار اشتباه نشوند، پیش از هر چیزی باید به خودآگاهی لازم برسند و با چنین موسساتی به‌درستی آشنا شوند. موسسات باید هویت شفاف و روشنی داشته باشند و پاسخگوی عملکرد خود در قبال افکار عمومی جامعه باشند. چنین موسساتی هیات‌مدیره مشخص و مکانی معین دارند. آدرس و تلفن آنها کاملا محرز است و مورد تایید. برای اینکه جلوی سوءاستفاده گرفته شود باید تا چیزی را نمی‌دانیم و نمی‌شناسیم وارد گفت‌وگو نشویم و اطلاعات شخصی و محرمانه خود را در اختیارشان قرار ندهیم.

*من فکر می‌کنم در فضای مجازی نباید دنبال چیزی بود. زمینه‌های سوءاستفاده با ناآگاهی افراد شکل می‌گیرد. ما در فضای مجازی سایت‌هایی را داریم که مشخصات، هیات‌مدیره، دفتر، آدرس، تلفن و… کاملا مشخص است اما سایت‌هایی هم هستند که گردانندگان آنها مجهول‌الهویه هستند. هوشیاری و آگاهی جوانان شرط اصلی موفقیت در این وادی است. آنها باید بدانند اطلاعات‌شان را در اختیار چه کسانی می‌گذارند، چگونه کیس‌ها به آنها معرفی می‌شوند، شماره‌شان در اختیار چه کسانی قرار می‌گیرد و اطلاعات‌شان محرمانه خواهد بود و بعد نسبت به ثبت‌نام در چنین سایت‌هایی اقدام کنند؛ نه اینکه اول پول بریزند تا معرفی شوند. این یعنی تجارت؛ تجارت با آبرو و حیثیت مردم.