درنگ: اما متاسفانه در بین کودکان بیمار یا معلول این تصویر تبدیل به یک حسرت می‌شود و به ندرت آنها می‌توانند با عروسک‌هایشان همزاد پنداری کنند چرا که عروسک‌های معمولی هیچ شباهتی به آن‌ها ندارند.

این دلیلی است که ماریا کنت‌لی اهل استرالیا تصمیم گرفت تا اسباب‌بازی‌هایی با نام امید بسازد. او خط تولیدی راه انداخت تا عروسک‌های دور ریخته شده را تغییر دهد و دوباره به بازار بیاورد.

ماریا کنت‌لی که چهار فرزند دارد و دوتای آن‌ها به اوتیسم مبتلا هستند، می‌گوید: «در ذهن من معنای زندگی واقعی و عادی همان زندگی روزانه مردم است. دوست ندارم فرزندانم با این نگاه بزرگ شوند که به خاطر تفاوت‌هایشان به اندازه کافی برای این جامعه خوب و عالی نیستند.»

کنت‌لی در اوقات آزادش عروسک‌ها را تغییر می‌دهد و اولویت طرح‌هایش برای عروسک‌ها هم کودکانی هستند که بیماری شدید یا مزمن دارند. کنت‌لی امیدوار است عروسک‌های امید بیشتری بسازد و کارها را توسعه دهد به طوری که اگر کودکی به عروسک مشخصی علاقه داشت، بتواند آن را فورا داشته باشد. عروسک‌های «امید» کنت‌لی وضعیت و بیماری‌های مختلفی را ترسیم می‌کنند.