درنگ : اگر پای بلوغ زودرس در میان نباشد، حدود ۱۰ سالگی زمان خوبی برای گفت‌و‌گو با بچه‌ها درباره بلوغ است. آنها در این سن به قدری بزرگ شده‌اند که بفهمند بزودی قرار است شبیه بزرگسالان شوند و البته از نظر جسمی آنقدر به بلوغ نزدیک هستند که کم کم نشانه‌های آن را در خود ببینند.
دوران بلوغ اگرچه در بیشتر مواقع بحرانی است اما اگر آن را برای فرزندتان مثبت جلوه دهید و نشان دهید که سرآغاز تحولات بزرگ و مؤثری در اوست، می‌توانید امیدوار باشید که راحت‌تر از آن عبور کنید.
اینکه مادر باید درباره بلوغ با بچه‌ها حرف بزند یا پدر، بیشتر به نوع رابطه شما و میزان صمیمیت‌تان با فرزندتان بستگی دارد. شاید لازم باشد هر دوی شما در این باره صحبت کنید یا آن کسی که بیشتر با کودک دمخور است بحث بلوغ را پیش بکشد.

اینکه مادر باید درباره بلوغ با بچه‌ها حرف بزند یا پدر، بیشتر به نوع رابطه شما و میزان صمیمیت‌تان با فرزندتان بستگی دارد. شاید لازم باشد هر دوی شما در این باره صحبت کنید یا آن کسی که بیشتر با کودک دمخور است بحث بلوغ را پیش بکشد

برای صحبت درباره بلوغ می‌توانید از یک فرصت مناسب مثل روز تولد فرزند استفاده کنید یا از یک گردش دونفره والد و فرزندی. مثلاً یک آخر هفته که با هم به کوه رفته‌اید در این باره صحبت کنید یا یک روز عصر با هم به پیاده روی بروید و صحبت صمیمانه‌ای در این رابطه داشته باشید. بگذارید صحبت از این اتفاقات در فضایی آرام رخ دهد.
بعد از نخستین گفت‌و‌گو‌ها درباره بلوغ، بتدریج برای فرزندتان سؤالاتی پیش می‌آید که ممکن است در مراجعه‌های پی در پی آنها را از شما بپرسد. اگر سرتان شلوغ است، به او بگویید در نخستین فرصت (زمان دقیق تعیین کنید) با او صحبت خواهید کرد. این زمان را پشت گوش نیندازید و اجازه دهید شما منبع اطلاعات او باشید نه دوستان یا اینترنت.
اینکه چه چیزی بگویید و تا چه حدی مسائل را باز کنید به‌ شرایط سنی فرزند شما و میزان درک او از وقایع یا نزدیک بودنش به‌زمان بلوغ برمی‌گردد. بهتر است کتاب‌های مرتبط با بلوغ را که مناسب سن فرزندتان هستند بخرید و در اختیارش بگذارید یا با هم آنها را مطالعه کنید.
از تجربیات دوران بلوغ خود خاطراتی برای فرزندتان بگویید تا دریابد این دوره کاملاً طبیعی است و شما بخوبی او را درک می‌کنید.