در محیط اطرافمان تعداد زیادی رسانا الکتریکی وجود دارد که شامل رساناهای الکتریکی سنتی ازجمله مس و نقره می‌باشد که از آن‌ها در جهت انتقال جریان الکتریکی در خانه‌ها و ساختمان‌ها استفاده می‌شود یکی دیگر از این هادی‌ها از طریق یون‌های آزاد متحرک، الکتریسیته را انتقال می‌دهند. در مواد ارگانیک مانند بافت بدن انسان و سیب‌زمینی، یون‌های رسانا وجود دارد که باعث ایجاد مدارهای یونی می‌شوند.
میاکل هیکز- استادیار درزمینهٔ علوم و مهندسی مواد از ایالت پن، در این رابطه گفته است:
“میوه‌ها و سبزیجات الکتریسیته را به همان شکل انتقال می‌دهند که محلول نمکی یک مدار الکتریکی را کامل می‌کند.”
یک رسانای یونی دارای یون‌های مثبت و منفی می‌باشد که به آن‌ها یون‌های باردار نیز می‌گویند. این یون‌ها در هنگام برقراری ولتاژ به‌صورت آزادانه حرکت می‌کنند، برای مثال هنگامی که نمک در آب حل می‌شود سدیم و کلرید که به ترتیب دارای بارهای مثبت و منفی هستند یک محلول یونی می‌سازند که به این محلول یونی الکترولیت می‌گویند و می‌تواند در هر موجود زنده‌ای یافت شود.
ازنظر فنی، هر میوه و سبزی می‌تواند یک رسانایی یونی باشد البته در بعضی موارد قدرت انتقال الکتریسیته در آن‌ها متفاوت است به‌طور مثال قدرت انتقال الکتریسیته محلول آب‌نمک یا آب غیر آشامیدنی (آب‌شور) نسبت به آب شیرین بیشتر است.
هر میوه و سبزیجاتی که داری مقادیر بالایی از یون‌های ابررسانا باشد (مانند: پتاسیم و سدیم) و ساختار داخلی آن‌ها برای ایجاد جریان مناسب باشد، می‌تواند به یک باتری تبدیل شود. به‌عنوان مثال سیب‌زمینی و خیار شور دارای مقادیر بالایی سدیم و اسیدیته هستند که شرایط مناسب برای تولید نیروی برق رادارند.
بعضی از میوه‌ها و سبزیجات ممکن است دارای مقادیر بالایی از یون‌های ابررسانا باشند اما به ساختار دیگری نیاز دارند تا آن‌ها را به باتری تبدیل کنند. اگر ۲ قطعه فلز با جنس‌های مختلف توسط یک قطعه سیم به هم متصل می‌شوند، تشکیل یک میدان الکتریکی می‌دهند، زمانی که این میدان با یک الکترولیت در تماس قرار می‌گیرد به علت اختلاف پتانسیل بین ۲ فلز یون‌های مثبت و منفی آزدانه شروع به حرکت می‌کنند و درنتیجه آن، تولید ولتاژ می‌باشد.
البته به خاطر داشته باشید باتری سیب‌زمینی می‌تواند ۱،۲ ولت انرژی تولید کند پس اگر می‌خواهید تلفن خود را به‌وسیله سیب‌زمینی شارژ کنید حتماً به بیشتر از یک سیب زمینی نیاز دارید.