از این رو است که دانشمندان موسسه فناوری ماساچوست، MIT، نوعی گیاه شاهی آبی کشت داده‌اند که در تاریکی می‌درخشد، بدون اینکه در ساختار ژنتیکی گیاه تغییری ایجاد شده باشد. این محققان امیدوارند این ابداع بتواند در آینده نیاز به نورپردازی الکتریکی را از بین ببرد.

به گفته میشل استرانو محقق این پروژه،‌هدف اصلی کشت دادن گیاهی است که بتوان از آن به عنوان چراغ رومیزی استفاده کرد، چراغی که برای روشن شدن به پریز و دوشاخه نیاز ندارد. نور این گیاه حاصل انرژی است که از متابولیسم گیاه ایجاد می‌شود.

محققان MIT طی چند سال گذشته درحال مطالعه روی موضوعی به نام نانوبیونیک گیاهی بوده‌اند، یعنی جوش زدن سلول‌های گیاهی با نانوذراتی که توانایی انجام کارهایی ویژه دارند. این ذرات ابتدا در محلولی ترکیب می‌شوند و پس از آن گیاه درون محلول معلق شده و تحت فشار قرار می‌گیرد. این فشار باعث بازشدن حفره‌های بسیار ریز زیر برگ‌ها شده و به نانوذرات اجازه ورود می‌دهد.

بااستفاده از این تکنیک، محققان پیش از این موفق به ایجاد گیاهانی با توانایی ردیابی مواد منفجره و یا تشخیص خشکسالی شده‌بودند. برای ایجاد گیاهان درخشان،‌محققان نانوذرات را با آنزیم لوسیفراز و مولکول لوسیفرین پیوند دادند، مواد شیمیایی که در شب‌تاب‌ها و جانداران دریایی ویژگی زیست‌تابی ایجاد می‌کنند. لوسیفراز باعث تجزیه لوسیفرین شده و طی این فرایند نور آزاد می‌شود.

نور ایجاد شده با این تکنیک هنوز قدرت بالایی ندارد، شدت آن نصف شدت نور یک چراغ ال ای دی یک میکروواتی و هزاران بار کمتر از شدت نوری است که برای مطالعه به آن نیاز است. با این همه محققان معتقدند می‌توانند شدت نور تولیدی را افزایش دهند.

گیاه در ابتدا تنها برای ۴۵ دقیقه خاصیت درخشش خود را حفظ کرد اما محققان آن را به گونه‌ای ارتقا داده‌اند که اکنون برای ۳٫۵ ساعت متوالی درخشان باقی می‌ماند. همچنین می‌توان با استفاده از مهارکننده لوسیفراز، درخشش را در گیاه از بین برد. در این صورت می‌توان گیاه را به شکلی برنامه‌ریزی کرد که با آغاز تابش نور خورشید، جلوی درخشش خود را بگیرد.