درنگ :  مردی که در ۴٢ سالگی هنوز هم مثل دوران اوج خوش‌اندام است، تقریبا از ورزش فاصله گرفته و ساخت‌وساز ملک سرش را کاملا شلوغ کرده است. در ادامه گفت‌وگوی «شهروند» با محراب فاطمی، قهرمان ۴ دوره مسابقه مردان‌ آهنین را می‌خوانید.

* شنیدیم از ورزش فاصله گرفتید اما ما می‌خواهیم با شما خاطرات مردان ‌آهنین را مرور کنیم؟

من که نمی‌توانم از ورزش فاصله بگیرم چون سال‌های زیادی از عمرم را در این عرصه گذاشتم. بیشتر کار ساختمان می‌کنم و به همین دلیل شاید خیلی در فضای ورزش نباشم. متاسفانه برنامه‌ریزی درستی برای ورزش پرورش اندام انجام نشده و به همین خاطر من از فدراسیون هم دلخور هستم. فدراسیون واقعا هیچ کاری برای زنده نگه‌داشتن این رشته نکرد.

* بعد از گذشت چند ‌سال دقیقا می‌دانید چرا مسابقه مردان‌ آهنین پخش نمی‌شود؟

پخش‌نشدن مسابقه به خاطر حاشیه‌هایی بود که رخ داد. با این ‌حال هنوز هم مردم این برنامه و ورزشکارانش را دوست دارند. مردم وقتی مرا در خیابان می‌بینند، با اسم کوچک صدا می‌زنند و البته برایشان سوال است که چرا مسابقه دیگر پخش نمی‌شود. واقعا مسابقه مردان‌ آهنین طرفداران زیادی داشت و برخلاف اعلام صداوسیما که گفته بود دومین برنامه پربیننده نوروز است، من می‌دانم که با فاصله پربیننده‌ترین برنامه نوروز محسوب می‌شد. با این حال قویترین مردان یک مسابقه اروپایی است و چون اندام ورزشکاران در چشم بود، ترجیح دادند که دیگر آن را پخش نکنند.

* حاشیه‌هایی که همیشه اطراف مسابقه مردان‌ آهنین بود، واقعیت داشت یا بزرگنمایی می‌شد؟

من صریح صحبت می‌کنم و مثل برخی از دوستان چیزی را مخفی نگه نمی‌دارم. حاشیه‌ها زیاد بود و می‌توانم بگویم بیش از اندازه هم بود. مرگ روح‌الله داداشی هم مزید بر علت شد تا تفکر منفی نسبت به ورزشکاران به وجود بیاید. من می‌توانم بگویم این حاشیه‌هایی که گفته می‌شد، اکثرا واقعیت داشت. از دعوا و درگیری تا دوپینگ در این رقابت‌ها صورت می‌گرفت! متاسفانه اکثر ورزشکاران استروئید مصرف می‌کردند و به همین‌ خاطر نمی‌توانستند هیجانات خود را کنترل کنند و  درگیری‌های زیادی به وجود می‌آمد. این اتفاقات هر ‌سال رخ می‌داد و کسی هم نبود که جلوی آنها را بگیرد.

* پس معتقدی دوپینگ بین قویترین مردان ایران زیاد بود؟

من می‌توانم بگویم که ٩٩‌ درصد بچه‌هایی که در قویترین مردان شرکت می‌کردند، از استروئید و دیگر مواد نیروزا استفاده می‌کردند. به همین خاطر هم بود که به جز یک عده انگشت شمار بقیه یکی، دو سال مطرح می‌شدند و خیلی زود کنار می‌رفتند. البته از دید من آنها ورزشکار نبودند و فقط آمده بودند نام خودشان را مطرح کنند و بروند. خیلی هم راحت از این فرصت سوءاستفاده کردند و با شهرت حاصل از مردان ‌آهنین دست به کارهای زیادی زدند.

*  با این وضعیتی که شما می‌گویید، پس خیلی نباید از تعطیلی مسابقه مردان ‌آهنین ناراحت باشیم؟!

باور کنید من که با تعطیلی این مسابقه راحت‌تر از قبل هستم! تا وقتی که این رقابت‌ها برگزار و از تلویزیون پخش می‌شد، همیشه در حاشیه بودیم اما الان راحت زندگی‌ام را می‌کنم و با کسی کاری ندارم. امیدوارم که اگر قرار است این رقابت‌ها باز هم برگزار شود، شکل سالم‌تری به خودش بگیرد. البته این را بگویم که دوپینگ در این رشته آزاد است و نمی‌توان از این نظر ایرادی به مسئولان برگزاری مسابقات گرفت.

* الان دیگر به مربیگری و آموزش جوان‌هایی که به این رشته علاقه‌مند هستند، فکر نمی‌کنید؟

من هنوز هم به صورت حرفه‌ای بدنسازی می‌کنم اما مربیگری را دوست ندارم. هیچ وقت در ذهنم نبوده که بخواهم دنبال مربیگری بروم. عشق من ورزش بود و آن دوران را پشت‌ سر گذاشتم. متاسفانه کسانی که در باشگاه‌های بدنسازی به ‌عنوان مربی فعالیت می‌کنند، اکثرا دنبال سوءاستفاده از جایگاهشان هستند و داروهای غیرمجاز تجویز می‌کنند.