درنگ: مادر جوانی با دختر کوچولوی چهار ساله‌اش در صف طولانی رای حضور یافته بود. دختری زیبا با مویی بلند که نظر بیشتر مردم ایستاده در صف را به خود جلب کرده بود. او مشتاقانه زیر نور مستقیم خورشید کنار مادرش ایستاده بود تا هر چه زودتر نوبتش شود و رای مادر را به صندوق بیاندازد. بیشتر از یک ساعت زیر آفتاب ماند اما حتی یک لحظه هم از این خستگی یکساعته اشک نریخت.

انتخابات ریاست جمهوری روز گذشته کودکان زیادی را به خود دید که با وجود سن کم اما کنار خانواده‌ها حضور داشتند، موقع تکمیل تعرفه‌های رای با کمک مادر یا پدر رای آنها را با لبخند و اشتیاقی کودکانه در صندوق می‌انداختند و به نوعی در این مشارکت سیاسی نقش ایفا می‌کردند.

کودکانی که از سنین پایین سعی در مشارکت‌های اجتماعی دارند به طور قطع در آینده هم از این شور و نشاط اجتماعی بهره خواهند برد که در این زمینه خانواده‌ها و مدرسه مسئولیت بسیار بزرگی بر گردن دارند. فرق است بین رشد شخصیت اجتماعی کودکی که با پدر و مادرش در صف طولانی رای گیری منتظر می‌ماند تا کودکی که دیروز را در خانه مانده و وقتش را با اسباب بازی‌هایش صرف کرده است.

ارتباط هوش هیجانی با حضور کودکان در انتخابات

دکتر رضا بافتی مشاور و مدرس روانشناسی در گفتگو با درنگ زندگی، مشارکت کودکان در انتخابات ریاست جمهوری را ناشی از هوش هیجانی آنها یا همان EQ می‌داند و می‌گوید:  ورود کودکان به مباحث اجتماعی درست از سنینی که شخصیت اجتماعی‌شان در حال شکل گیری است، پای هوش هیجانی را به میان می‌کشد و این نقش‌ها تاثیر چشمگیری در افزایش EQ دارد.

به گفته این مدرس خودشناسی، کودکان از یک هوش اجتماعی و عاطفی EQ و از یک هوش تحصیلی  IQ بهره می‌برند. این در حالیست که متاسفانه تمام خانواده‌ها انرژی خود را برای هوش تحصیلی کودکان صرف می‌کنند.

مصائب دوری از هوش هیجانی

دکتر بافتی، نتیجه توجه بیشتر خانواده‌ها به تحصیل کودکانشان را تقویت هوش تحصیلی و عقب ماندن هوش هیجانی می‌‎داند و تاکید می‌کند: بیشتر وقت کودکان در مدارس به تحصیل و انجام امور آموزش می‌گذرد. فشارهایی که روی کودکان برای یادگیری همزمان چند درس دیده می‌شود به IQ ارتباط دارد؛ در کشور ما هوش هیجانی و عاطفی کمتر مورد توجه قرار دارد در حالیکه کشورهای دیگر ۸۰ درصد به این هوش پرداخته می‌شود.

به گفته این مشاور سبک زندگی، کشورهای اروپایی معتقدند که عمده موفقیت کودکان در زندگی اجتماعی، زناشویی، شغلی، اقتصادی و روابط اجتماعی‌شان از طریق هوش هیجانی رخ می‌دهد نه هوش تحصیلی.

از دیدگاه دکتر بافتی، قریب به اتفاق کودکانی که در ایران تحصیل می‌کنند و حتی تا مقطع دکتری هم پیش می روند، در مقابل این هوش هیجانی از اعتماد به نفس پایینی رنج می برند، امکان صحبت کردن در یک محفل را ندارند و نمی‌توانند برای دریافت حقشان به طور منطقی اقدام کنند.

چگونه هوش هیجانی را تقویت کنیم؟

نقش اجتماعی کودکان در به صندوق انداختن رای نیز یکی از همان تاثیرات هوش هیجانی است که آنها را به صورت مستقیم وادار به مشارکت می‌کند.

این مدرس در پاسخ به سوالی در خصوص نقش والدین برای تقویت هوش هیجانی، پاسخ را از دیدگاهی دیگر مطرح ساخت و تاکید کرد آموزش و پرورش در ایران باید پوست اندازی کند.

دکتر بافتی می‌گوید: امروزه نقش کودکان خواسته یا ناخواسته و به مرور در زندگی اجتماعی افزایش می‌یابد و خانواده‌ها می‌توانند به آنها کمک زیادی بکنند. ولی عمده کمک‌ها باید از جانب جامعه و در سطحی کلان‌تر باشد چرا که والدین در این رابطه آموزش لازم را ندیده‌اند و باید آموزش ببینند.

به گفته این مشاور، مهمتر از خانواده، آموزش و پرورش است که بچه‌ها در دوران تحصیل از همسالان خود تاثیر می‌گیرند که برجسته‌تر از نقش خانواده است. گاهی بچه‌ها از پنج سالگی تا مقطع تحصیلی تحت تاثیر آموزش و پرورش و همسالان خود هستند.

او یک انتقاد جدی را هم در زمینه آموزش و پرورش ایران مطرح می‌سازد: آموزش ما بحث برانگیز است و تقریباً پرورش نداریم و یک اسم کاذب است. دولت باید برنامه ریزی کند که به شکل ریشه‌ای ساختار آموزش و پرورش را دوباره تعریف کند. این، نیاز اساسی جامعه ما است چرا که رشد بچه‌ها با آموزش و پرورش شکل می‌گیرد و هوش تحصیلی و هیجانی‌شان را کامل می‌کند.

  • آیا این مطلب برای شما مفید بود؟
  • بله   خیر